ชายแก่ม้าหาย

posted on 25 Nov 2008 16:25 by aroonsawat


อีกไม่กี่วันต่อมา มีม้าป่าฝูงใหญ่วิ่งตามม้าตัวที่หายไปมาเข้าคอกของชา ยแก่
ชาวบ้านทราบข่าวต่างก็มาแสดงความยินดีไม่ขาดสาย
แต่คราวนี้ชายแก่กลับเคร่งขรึม บอกว่า"มันอาจจะเป็นโชคร้ายของเราก็ได้"

ชายแก่ได้สอนวิธีฝึกม้าให้เชื่อแก่ลูกชายคนเดียวของตน
ครั้นเมื่อชาวบ้านทราบข่าวก็มาแสดงความเสียใจ
แต่ชาวแก่กลับหัวเราะและบอกชาวบ้านทั้งหลายว่า "มันอาจจะเป็นโชคดีของเราก็ได้"

ต่อมาญี่ปุ่นยกกำลังบุกจีนเป็นสงครามใหญ่ บรรดาคนหนุ่มในหมู่บ้านต่าง ๆของจีนถูกเกณฑ์ไปเป็นทหาร
ลูกชาวบ้านในหมู่บ้านของชายแก่ก็โดนเกณฑ์ทหารหมด ยกเว้นลูกชายขาพิการของชายแก่เท่านั้น

ต่อมาไม่นานมีรายงานข่าวเข้ามาในหมู่บ้านว่า ลูกชายของชาวบ้านถูกทหารญี่ปุ่นฆ่าตายหมด
ชาวบ้านต่างเสียอกเสียใจเศร้าสร้อยเป็นกำลัง จึงพากันไปพบชายแก่และกล่าวว่า
"ท่านช่างมีบุญแท้ ๆแม้มีลูกขาพิการแต่ก็ไม่ตายเหมือนลูก ๆของพวกเรา ตอนนี้พวกเราไม่มีลูกแล้ว"
ชายแก่จึงกล่าวเป็นสุภาษิตสอนชาวบ้านทั้งหลายว่า
"ยามใดที่เราประสบโชคดี สมหวัง ก็จงอย่าหลงลืมตัว ดีใจจนลิงโลดเกิดไป ตั้งอยู่ในความประมาท
แต่ยามใดที่เราประสบโชคร้าย พลาดหวัง ไม่ประสพความสำเร็จ ก็จงอย่างได้เสียอกเสียใจหรือยอมแพ้
แต่จงมุมานะ อดทน เพียรพยายามต่อสู้ต่อไเพื่อเอาชนะให้ได้ แล้วจะประสบโชคดีเอง"
ชาวบ้านต่างแสดงอาการนอบน้อมต่อชายแก่ม้าหายท่านนั้น ผู้ได้ให้ปรัชญาชีวิตแก่ตนอย่างมีคุณค่ายิ่ง

 

 

Comment

Comment:

Tweet